რუსი ვეტერანის წერილი ქართველებს

Я ищу друга, грузина. он спас мне жизнь на Курске, когда меня ранили он взял меня на плечи и бежал 30 километров, я не знаю, как его зовут, я не помню его лицо, но я помню его ласковые слова как он меня утешал, как он меня бодрил, я не понимаю грузинский, но у меня опять в ушах его ласковые слова: “Ра мдзимеа ес дедамуткнули”-, я никогда эти слова не забуду.

თარგმანი:

მე ვეძებ მეგობარს, ქართველს. მან მე გადამარჩინა კურსკში. როდესაც დამჭრეს მან მხარზე მომიკიდა და ირბინა 30 კილომეტრი. მე არ ვიცი რა ჰქვია მას, არც მისი სახე მახსოვს, მაგრამ მე მახსოვს მისი თბილი სიტყვები, თუ როგორ მამშვიდებდა, როგორ მამხნევებდა. მე არ ვიცი ქართული ენა, თუმცა დღესაც ყურებში ჩამესმის მისი მოსიყვარულე სიტყვები: “რა მძიმეა ეს დედამოტ**ული”  – ეს სიტყვები არასდროს დამავიწყდება.

4 კომენტარი

  1. ნატო 1 აპრილი, 2018
  2. თემური რამიშვილი 5 აპრილი, 2018
    • დათა 5 აპრილი, 2018
  3. ნიკა 8 ივლისი, 2018

კომენტარის დამატება

Inline
Inline